Ankara’nın Altındağ ilçesindeki Ulus Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, 121 yıldır meslek sahibi gençler yetiştiriyor. Anadolu Ajansı’nın “Asırlık Mektepler” dosyası kapsamında hazırladığı habere göre okul, Milli Mücadele yıllarında Ankara’nın üretim merkezlerinden biri olarak görev yaptı.
1905'TE MEKTEB-İ SANAYİ OLARAK KURULDU
Okul, 1905'te “Mekteb-i Sanayi” adıyla kuruldu. Sultan II. Abdülhamid dönemindeki mesleki eğitim anlayışının Ankara’daki yansımalarından biri olarak anılan okulda ilk yıllarda terzilik, kunduracılık ve marangozluk eğitimi verildi. Cumhuriyet döneminde demircilik, dökümcülük ve tesviyecilik alanları da eklendi.
ADI ZAMANLA DEĞİŞTİ
Okulun adı 1923'te Sanayi Mektebi oldu, 1924-1927 arasında Ankara Sanat Mektebi olarak anıldı. Ardından Ankara Mıntıka Sanat Okulu, Ankara Bölge Sanat Okulu, Ankara Erkek Sanat Enstitüsü ve Ankara Birinci Sanat Enstitüsü adlarını aldı. 1933'te okul binası “Kagir Sanayi Binası” adıyla tescillendi. 1970'te bünyesinde Teknisyen Okulu açıldı, 1972'de okulun adı “Ulus Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi” oldu. Zamanla Anadolu Meslek ve Anadolu Teknik Lisesi programları da eklendi. Okul, 2014'ten bu yana bugünkü adıyla eğitim veriyor.
MİLLİ MÜCADELE YILLARINDA ÜRETİM MERKEZİ
Okulun dershane ve idari bölümlerinin bir kısmı, dönemin Maarif, İskan ve Milli Müdafaa vekaletleri tarafından kullanıldı. Okulun atölyelerinde ordunun ihtiyaç duyduğu çeşitli malzemeler ve mühimmat hazırlandı.
GÜNCEL EĞİTİM ALANLARI
Okulda bugün Bilişim Teknolojileri, Elektrik-Elektronik Teknolojisi, Tesisat Teknolojisi ve İklimlendirme, Mobilya ve İç Mekan Tasarımı ile Metal Teknolojisi alanlarında eğitim veriliyor.
OKUL MÜDÜRÜ KOŞUCU: “HEDEFİMİZ DEĞİŞMEDİ”
Okul Müdürü Mukaddes Koşucu, 121 yıllık tarihin el emeğiyle başlayan üretim kültürünün bugün dijital teknolojiler ve otomasyonla sürdüğünü söyledi. Koşucu, teknolojinin ve yöntemlerin değiştiğini ancak hedeflerinin aynı kaldığını belirterek, “Üreten, meslek sahibi olan ve ülkesine değer katan insan yetiştirme hedefimiz değişmedi” dedi. Milli Mücadele yıllarındaki mesleki eğitimin anlamını ise “Mesleki eğitim o günlerde adeta vatan için üretmek anlamına geliyordu” sözleriyle özetledi.
Koşucu, okulun en önemli mirasının yalnızca bina ve eşyalardan ibaret olmadığını, kurumsal hafızanın da tarihi sürekliliğin önemli bir parçası olduğunu vurguladı. Tarihi binanın korunmasını, öğrencilerin aidiyet duygusunu ve mesleğe saygısını güçlendiren bir eğitim aracı olarak gördüğünü ifade etti. Öğrencilerin teknolojiyi kullanan, problem çözen ve sektör değişimine uyum sağlayan bireyler olarak yetişmesini hedeflediklerini belirten Koşucu, kurumu geçmişin deneyimini geleceğin teknolojileriyle buluşturan, yükseköğrenime hazır gençler yetiştiren öncü bir mesleki eğitim kurumu olarak tanımladı.
